Sartre, Zuidema en de slag om de secularisatie

Column van Wim Berkelaar juli 2019

03-07-2019 | 11:29

Een aantal jaren geleden promoveerde een goede collega van me tot doctor in de historische wetenschap. Na afloop van die gelegenheid was er, zoals te doen gebruikelijk, een promotiediner. Ik dacht na over een cadeau en besloot dicht bij mezelf te blijven en de biografie van de Franse schrijver en filosoof Jean Paul Sartre (1905-1980) te geven, geschreven door Annie Cohen-Solal. Dat boek verscheen in 1985 in een Nederlandse vertaling en werd een groot succes, niet alleen omdat de herinnering aan de schrijver nog vers was, maar ook en vooral dankzij het charmante optreden van de biografe in het destijds vermaarde boekenprogramma van Adriaan van Dis.

Waarom Sartre? Omdat ik in mijn jonge jaren een passie ontwikkelde voor deze duivelskunstenaar, die niet alleen een origineel denker was, maar ook een begaafd romancier, toneelschrijver en trefzeker essayist. Sartre was op zijn manier een bevrijder zoals de Nederlandse dichter Simon Vinkenoog schreef bij de dood van het fenomeen.

Lees hier de complete column.