Geschiedenis

Dr. G. Puchinger (1921-1999) In 1971 werd het Historisch Documentatiecentrum voor het Nederlands Protestantisme (1800-heden) opgericht door VU-bibliothecaris J. Stellingwerff (1924-2010) en rector magnificus W.F. de Gaay Fortman (1911-1997). Tot eerste directeur van het Historisch Documentatiecentrum werd  dr. G. Puchinger benoemd. Puchinger (1921-1999) was een markante persoonlijkheid met veel connecties in kerk en wereld, waardoor het HDC vanaf haar ontstaan verscheidene protestantse archieven wist te verwerven. Zo werden onder meer de archieven van de Dr. Abraham Kuyper Stichting (waaronder de archieven van H. Colijn, Th. Heemskerk, A.W.F. Idenburg en A. Kuyper) en de Antirevolutionaire Partij bij het HDC ondergebracht.

Puchinger bereikte in 1986 de pensioengerechtigde leeftijd en werd opgevolgd door prof. dr. J. de Bruijn. Op zijn initiatief werd dat jaar de Stichting ter ondersteuning van het Historisch Documentatiecentrum opgericht, bedoeld om fondsen te werven waarmee projecten en activiteiten (publicaties, symposia) kunnen worden bekostigd. Bijeenkomsten en publicaties bezorgden het HDC landelijke bekendheid.

Onder leiding van prof. dr. G. Harinck, die De Bruijn in 2003 opvolgde, werd het beleid verder uitgebouwd. De internationalisering in de wetenschappelijke wereld ging ook aan het HDC niet voorbij: met zusterinstellingen in onder meer de Verenigde Staten en Duitsland worden inmiddels nauwe contacten onderhouden. Het HDC werd in 2005 verankerd in de Universiteitsbibliotheek van de Vrije Universiteit. In oktober 2014 werd het Documentatiecentrum gesplitst. De wetenschappelijke medewerkers werden onderdeel van de Faculteit der Geesteswetenschappen; de archiefmedewerkers werden onderdeel van de afdelingen Academic Support en AMO (Acquisitie, metadata en opslag) van de UBVU.